skwebbel

Kerels zijn veel gemakkelijker met hun haar dan vrouwen, dat is algemeen bekend. Ik heb heel fijn haar, en om dat nog een beetje te laten lijken sta ik daar elke morgen allerlei spul in te smeren, hang dan op mijn kop in de gang het te fohnen en vervolgens komt er zoveel haarlak in dat de hele gang mistig is...

Zo niet vriend en zoon. Die zijn van het korte, en dus kocht ik een paar jaar geleden een tondeuse en regelde dat zelf. Buurman vroeg of ik dat van hem ook niet kon doen, en tuurlijk kon ik dat. Zoon werd ouder, en besloot vorig jaar dat een echte kapper het wel iets moderner kon dan ik. Waar. Helemaal waar. Dus ging ie een poosje naar de kapper. Onze buurman bleef mij en mijn tondeuze wel trouw.

Vanmiddag belde zoon: "Mam, kan ik dat tondeuzen ook zelf, ben het zat, het is veel te lang." "Neeeee!" riep ik, met allerlei visioenen van kale plekken en lange plukken, "wacht nou even tot ik er weer ben, dat komt nooit goed als jij je haar zelf tondeust, ik doe het wel als ik thuis ben." Mijn mannelijke collega's keken elkaar aan, grijnsden, en riepen, nog smeriger grijnzend, richting telefoon: "Tuurlijk kun jij dat zelf, gewoon doen hoor, makkie toch!" 

Nogmaals drukte ik zoon op het hart te wachten tot ik er weer was, ondertussend mijn gevaarlijkste blik op mijn collega's werpend. 1 van die collega's is ook mijn neef en kent ons wel aardig. Opeens zag ik aan zijn gezicht dat er iets kwam, waar ik me tegen zou moeten wapenen. Ik zette me schrap. "Hee", riep collega/neef weer richting zoon aan telefoon, " je kan anders ook je buurman even vragen, die heeft ook haar dat je denkt, dat doet ie zelf of het is een hele slechte thuisprutser..."

Hoe het afliep? Nou, hij wachtte tot ik thuis was, en het is er af. En hij heeft er geen spijt van. Van die hele slechte thuisprutser..

5.1.06 20:30